Dyrektywa atex nowa

Dyrektywa ATEX w polskim systemie prawnym została wprowadzona 28 lipca 2003 roku. Oddaje się do produktów danych do praktyki w powierzchniach, które zagrożone są wybuchem. Przedmiotowe wyroby muszą robić surowe wymagania sprowadzające się nie jedynie do bezpieczeństwa a jeszcze do ochrony zdrowia. Dyrektywa ATEX zawiera procedury oceny zgodności.

W istotę przepisów omawianego aktu normatywnego poziom bezpieczeństw, a i połączone z obecnym jakieś procedury oceny w pierwszej mierze uwarunkowane są z stanu zagrożenia środowiska, w jakim określone danie będzie robiło. Dyrektywa ATEX określa rygorystyczne wymagania jakie musi wykonywać określony produkt, by mógł stanowić traktowany w powierzchniach zagrożonych wybuchem. Jednak o jakie strefy chodzi? Przede każdym mowa tu o kopalniach węgla kamiennego, gdzie występuje niezmiernie wielkie ryzyko wybuchem metanu czy pyłu węglowego.

Dyrektywa ATEX posiada szczegółowy podział urządzeń na siły. Jest ich dwie. W wczesnej części wydobywają się urządzenia, które bierze się w podziemiach kopalni także na przestrzeniach, które mogą istnieć zagrożone wybuchem metanu. Druga część stosuje się do urządzeń, które kieruje się w nieznanych miejscach, a które mogą istnieć zagrożone atmosferą wybuchową.

Niniejsza dyrektywa wyznacza zasadnicze wymagania wszystkie dla całych urządzeń działających w przestrzeniach zagrożonych wybuchem metanu/pyłu węglowego. Ale bardziej długie wymagania można z możliwością zlokalizować w częściach zharmonizowanych.

Należy pamiętać, że urządzenia przyjęte do książce w powierzchniach zagrożonych wybuchem winnym stanowić oznakowane znakiem CE. Za znakiem należy podać numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, który winien być doskonały, widoczny, niezniszczalny i łatwy.

Jednostka notyfikująca bada cały system kontrole lub pojedyncze narzędzia w celu zapewnienia zgodności z ważnymi przepisami i wymaganiami dyrektywy. Należy jednocześnie pamiętać, że z dnia 20 kwietnia 2016 r. obecną dyrektywę zastąpi nowa zasada ATEX 2014/34/UE.